Ода Казани
На русском языке
Казань
О, древняя Казань, ты — сказка из камней,
Ты поднялась над Волгой в сиянье веков,
Булгарская твердыня, гордость равнин,
Сердце двух народов, сплетенье традиций и слов.
Ты в десять столетий укрыла свой век,
Крепость на Казанке, ханская столица,
В тридцать восьмом — ханский трон,
В пятьдесят втором — Иван-царь у твоей границы.
Белокаменный Кремль, творение псковских рук,
Постника гений, Ивана Ширяя искусство,
В шестьдесят втором — стены сомкнулись в круг,
Так возвысилась слава русского чувства.
Сююмбике, башня, ты клонешься вниз,
Легенда о царевне, что в сердце хранится,
Мечеть Кул-Шариф — как взмывший сервиз,
Белый призрак веры над городом реет, как птица.
А рядом — собор Благовещения святой,
Где колокол медный с минаретом звучит,
Две веры, две правды под одной пеленой,
В Кремле, что ЮНЕСКО бережно хранит.
Старо-Татарская слобода — шёпот времен,
Дерево и камень, дома восемнадцатого века,
Марджани мечеть — где Екатерина признала поклон,
Впервые каменный храм — для народа навека.
Улица Баумана — пульс города,
Фонтаны и музыка, смех и толпа,
Здесь душа Казани свободна, горда,
Здесь встречают тебя, как родного, всегда.
Центр семьи «Казан» — котёл над землёй,
Символ единства, тепла и огня,
Тысяча треста — твой миллионный строй,
Ты — миллионер, и нет в Татарстане сильней тебя.
Университет — с восемнадцатого четвёртого года,
Наук и просвещения живой родник,
Здесь Лобачевский, и здесь же природа
Уму и таланту даёт свой вечный язык.
Оперы залы, где Мусы Джалиля имя звучит,
Балет и театр — гордость и красота,
Богородицкий монастырь, где икона хранится,
Казанская — свет, что являет блага.
Две тысячи третий — Универсиада пришла,
Две тысячи восемнадцатый — мяч мирового турнира,
Казань открыла миру свои все дела,
Принимала гостей, как подобает кумиру.
Нефтехимия, КАПО — авиации строй,
Машиностроение, IT-сектор, еда —
Ты не только древний, ты и молодой,
Ты живёшь и дышишь, как и должна — всегда.
О, Казань, ты — перекрёсток дорог,
Восток и Россия в одном рукопожатье,
Ты тысячу лет собирала свой рог,
И будешь светить в предстоящем закате.
Татар телендә
Казанга ода
И, борынгы Казан, ташлардан әкият,
Идел буендаң меңьеллык тарихың аша,
Болгар твердынясы, далә горурлыгы,
Ике халыкның йөрәге, телләр берлеге — син яшә.
Унлы гасырларда башланып менә,
Казансу буенда ныклы нигез калдын,
Ун дүртенче йөздә — ханнар шәһәре,
Сигез йөз утыз сигездә ханлык тәхтең алдың.
Ике йөз илле икедә Иван явы килде,
Ләкин Казан, күңеле өзмәде,
Яңа тарихың башланды шунда,
Россия белән язмышың төрләнде.
Ак таш Кремль — Псков осталарың кулы,
Постник белән Иширәйнең гение эше,
Алтмыш икенче елда ташлар күтәрелде,
Дивара эчендә тарих яши һәм кешеләр яши.
Сөембикә манарасы — ава әкрен генә,
Патшабикә легендасы, еллар эчендә,
Күл Шәриф мәчете — күкләргә киткән йөзәннән,
Ак гөнаһсызлык шәһәр өстендә очып йөри җилдән.
Янында — Аллага шөкер итү йорты,
Благовещение соборы — чаңкырамалары яңгырый,
Ике дин, ике ышану — бер гөмбәз астында,
ЮНЕСКО саклый әйбәт — мәңге югалмасын ди.
Иске татар бистәсе — гасырлар шыбырдау,
Агач белән таш, сигезенче йөз йортлары,
Мәрҗани мәчете — Екатерина рөхсәт биргән башлангыч,
Беренче таш мәчет — халкың өчен мәңгелек кыйбласы.
Бауман урамы — шәһәрнең йөрәк какканы,
Фонтаннар һәм музыка, көлү һәм халык,
Монда Казан рухы иркен һәм горур,
Монда һәркемне туганнар кебек каршылыйлар.
«Казан» гаилә үзәге — җир өстендә казан,
Берлек, җылылык һәм ут символы,
Миллионнан артык — син халыкның гражданы,
Татарстанда бер генә миллионер — син олы.
Университет — сигез йөз дүртенче елдан,
Фән һәм мәгърифәтнең терек чыганагы,
Монда Лобачевский, монда гыйлем яшәгән,
Акыл һәм талантка — мәңгелек теләк якты.
Опера залларында — Муса Җәлил исеме,
Балет һәм театр — горурлык һәм гүзәллек,
Богородицкий монастыренда изге рәсем саклана,
Казан иконасы — яктылык бирү чыганагы.
Универсиада — ике мең унөчтә килде,
Ике мең унсигездә — дөнья футбол бәйгесе,
Казан дөньяга ачты бар ишекләрен,
Кунакларны шәһриямәт белән көтте.
Нефтехимия һәм КАПО — очыш осталыгы,
Машиналар төзелеше һәм IT-сектор,
Син бары тик борынгы гына түгел, яшь дә син,
Һәрвакыт яшәрсің — мәңге үлмәс тарихың.
И, Казан, син — юллар чаты,
Көнчыгыш белән Россия кул тоткан җирдә,
Мең еллык тарихың җыелган тәрәзе,
Һәм киләчәктә дә яктырырсын — әйтер дә.
Войдите, чтобы оставить комментарий